نوع مقاله : نامه به سردبیر(خلاصه سیاستی)

نویسندگان

• مجتبی راد ¹
• حمیدرضا خانکه ²
• مسعود فلاحی خشکناب ³
• فرحناز محمدی ⁴
• کیان نوروزی ⁵

¹ دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی سبزوار، سبزوار، ایران

² استاد، مرکز تحقیقات اورژانس و بلایا، پژوهشکده سلامت اجتماعی، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران 5. گروه علوم و آموزش

³ پرستاری، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، یران

⁴ استاد، گروه پرستاری، دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران

⁵ استاد، گروه پرستاری،دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، تهران، ایران

چکیده

مقدمه و هدف: پاندمی کووید-۱۹ به عنوان بحرانی بی‌سابقه، فشار عظیمی بر سیستم‌های سلامت وارد کرد. پرستاران در خط مقدم با چالش‌های بی‌سابقه‌ای مواجه شدند. این مطالعه با هدف تبیین فرآیند مراقبت پرستاری از بیماران مبتلا به کووید-۱۹ در بخش‌های مراقبت ویژه و ارائه راهکارهای عملیاتی برای مدیریت مؤثر بحران‌های مشابه در آینده انجام شد.

روش‌ها: این مطالعه کیفی با استفاده از نظریه زمینه‌ای انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۲۴ پرستار شاغل در بخش‌های مراقبت ویژه بیمارستان‌های منتخب ایران جمع‌آوری گردید. نمونه‌گیری به روش هدفمند با حداکثر تنوع انجام شد. داده‌ها با کدگذاری اشتراوس و کوربین تحلیل شدند. برای اعتباربخشی از معیارهای لینکلن و گوبا استفاده شد. در مرحله دوم، یافته‌ها با تکنیک دلفی و نظرخواهی از ۱۵ خبره اعتبارسنجی و راهکارهای نهایی تدوین شد.

یافته‌ها: دغدغه اصلی پرستاران، "ارائه مراقبتی سودمند و ایمن" بود که تحت تأثیر چهار عامل زمینه‌ای شکل گرفت: ترس فراگیر، کمبود منابع، ناشناخته بودن بیماری و حمایت ناکافی. پرستاران سه راهبرد اصلی شامل مراقبت همدلانه و جامع، تحمل مراقبت سخت و بغرنج، و تلاش برای سازگاری به کار گرفتند. پیامدها شامل خستگی مهرورزی (فرسایش روانی و جسمی) و توانمندی حرفه‌ای (افزایش مهارت‌های بالینی و رشد) بود. بر اساس یافته‌ها، چهار حیطه راهبردی شامل آمادگی نظام سلامت، توانمندسازی سرمایه‌های انسانی، حمایت سازمانی و مدیریت منابع تدوین گردید.

نتیجه‌گیری: سرمایه‌گذاری بر پرستاران و تقویت ساختارهای حمایتی و مدیریتی، ضرورتی استراتژیک برای تاب‌آوری نظام سلامت در بحران‌های آینده است. تدوین و اجرای برنامه اقدام ملی بر اساس درس‌آموخته‌های این مطالعه توصیه می شود.

کلیدواژه‌ها

• کووید-۱۹
• مراقبت پرستاری
• بخش مراقبت ویژه
• بیماری‌های نوظهور تنفسی
• مدیریت بحران

موضوعات

• آموزش پرستاری

عنوان مقاله [English]

Developing Strategies to Enhance Nursing Care for Patients with Emerging Respiratory Diseases in Intensive Care Units: Lessons Learned from the COVID-19 Pandemic

نویسندگان [English]

• mojtaba rad ¹
• hamidreza hkankeh ²
• masoud fallahi-khoshknab ³
• farahnaze Mohammadi ⁴
• kian nourozi ⁵

¹ sabzevar

² Prof, Health in Emergency and Disaster Research Center, Social Health Research Institute, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran 5. Department of Clinical Science and Education, Karolinska Institute, 17177 Stockholm,

³ Department of Nursing, Faculty of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

⁴ Prof., Nursing Department, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

⁵ Department of Nursing, Faculty of Nursing, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

چکیده [English]

Background and Objective: The COVID-19 pandemic, as an unprecedented crisis, placed immense pressure on healthcare systems, particularly ICUs. Frontline nurses faced unprecedented challenges. This study aimed to explore the nursing care process for COVID-19 patients in ICUs and provide practical strategies for effective management of similar future crises.

Methods: This qualitative study used a Grounded Theory approach. Data were collected through semi-structured interviews with 24 nurses in ICUs of selected Iranian hospitals. Purposive sampling with maximum variation was employed. Data were analyzed using Strauss and Corbin's coding method (open, axial, and selective). Lincoln and Guba's criteria ensured trustworthiness. In the second phase, findings were validated via Delphi technique with 15 experts, and final strategies were developed.

Results: Nurses' primary concern was "providing beneficial and safe care," shaped by four contextual factors: pervasive fear, resource shortages, disease uncertainty, and insufficient support. Nurses employed three main strategies: compassionate comprehensive care, tolerating difficult complex care, and striving for adaptation. Consequences included compassion fatigue (psychological and physical burnout) and professional empowerment (enhanced clinical skills and growth). Based on findings, four strategic domains were developed: health system preparedness, human capital empowerment, organizational support, and resource management.

Conclusion: Investing in nurses and strengthening supportive and managerial structures is a strategic necessity for health system resilience in future crises. Developing and implementing a national action plan based on this study's lessons is recommended.

کلیدواژه‌ها [English]

• COVID-19
• Nursing Care
• Intensive Care Unit
• Emerging Respiratory Diseases
• Crisis Management